Clubdag 2014

Beste schapenvrienden,

5 minuten voor het aflopen van het ingestelde alarm ben ik wakker. Wat is er ook alweer vandaag?

Oh ja de jaarlijkse Clubdag! 

Tijd om uit de Schapenpyama te stappen met de toepasselijke titel “No more sheepless nights”.  We moeten aanpoten want streeftijd is om 8 uur op weg te gaan.  Daarvoor moet de ronde over het land gemaakt worden langs de levende have; de waterstand gecontroleerd van de sloten; de inlaat gedoseerd i.v.m. het lage peil. Het lukt tijdig in de Oldtimer vrachtwagen van “mijn lief” te stappen. Mét het aantal te sturen km ’s neemt voor hem als niet-schapenhouder de attractiviteit van deze dag toe. Een mens kan maar ergens aan verslingerd zijn. Binnen enkele minuten gaan de eerste duimen van medeweggebruikers ter goedkeuring omhoog.  Oh ja,……..zo was dat!

Langs de snelweg wordt al genoten van het “panorama schaapjes en paarden kijken”. De mondhoeken krullen omhoog.

Het zit mee en we arriveren tijdig op de theetuin.  Ook daar baren we (onbedoeld) meteen opzien met het formaat mobiel waarin we arriveren. Handen worden geschud, hier en daar een kus, bewonderende blikken geworpen (op de oldtimer wel te verstaan).Tegen half elf is “het koppel” compleet  met Rients en Geeske helemaal uit het hoge noorden.  Petje af daarvoor! Het zonnetje is wat aan de zuinige kant maar het  lukt toch om buiten aan de koffie met lekkers te gaan. Weldra blijken de giga-parasols ook goed te werken tegen de regen.

Chantal heet ons welkom en vertelt over haar vorige dag, de laatste als studente Diergeneeskunde. Op een paar piepkleinigheidjes na is ze “volleerd”.  Dat willen wij graag geloven bij het zien van onze jonge voorzitter met haar pientere levendige (zwartbles-) ogen. Over de koffietafel rouleert een groet met ieders handtekening voor Paul en Cootje. Zij kunnen dit jaar helaas niet bij ons zijn i.v.m. de gezondheid. Nu wordt het tijd om aan de slag te gaan. Naast het restaurantgedeelte nemen we onze intrek in een lesruimte met een nadrukkelijk “open karakter”.

In de loop van de ochtend worden steeds vaker vesten, jacks etc. opgesnord. De temperatuur is niet echt comfortabel maar je hart smelt bij het zien van het vrijelijk in en uit vliegende zwaluw-paar naar hun broedsel.  Chantal geeft een interessante presentatie voorzien van ons geliefde zwart-bles-logo. Via verzorging en ziektepreventie belanden we bij allerhande geboorteliggingen. De schouderelle boog, de teruggeslagen kop, de heupligging, de schouderligging, de tarsaal- en de carpaalligging t/m hopelijk de ideaal ligging passeren de revue. Op een vraag van Rients showt  Chantal staande met professionele allure de gevraagde ligging. Zou zij een deel van haar stage bij de Folies Bergère hebben doorgebracht? De “black box” verschijnt in beeld, een houten kist met klapdeksel aan de kant van de docent.

Aan de voorzijde een ronde opening t.b.v. de leerling/aspirant verloskundige. Beurtelings krijgen we de kans onze kennis te beproeven.  Met groot genoegen worden door Chantal de meest ingewikkelde liggingen van meerlingen gearrangeerd “ in het duister ”. Dankzij Annemarie en Euard wordt met heuse zwartbleslammeren geoefend. Hun spijtig kortstondige leventje mag ons alsnog tot leerzaam nut zijn. Gewapend met lange handschoenen is het eerst zaak vast te stellen hoe de geboortepositie is. Gevolgd door de noodzakelijke correctie. De enige juiste correctie leidt tot slot naar het lam ter wereld brengen. Het kost hier en daar knap wat hoofdbrekens en mogelijk zelfs een zweetdruppeltje. Gelukkig maakt de kast geen geluid! Er worden geen prenten uitgedeeld op lachsalvo’s. Op briefjes leggen de deelnemers de verschillende posities in volgorde vast.

GULDEN REGEL: Nooit tegen de uitdrijvende krachten inwerken, maar tussen de weeën door het te werpen lam terugbrengen in de baarmoeder. In de goede positie brengen. Bovenal contact houden met de ooi!!! De ochtend was boeiend, leerzaam en vermoeiend. Onze magen gaan knorren. Tijd voor de lunch na deze praktijklessen. Zelfs aan de uiterste hygiëne is door Annemarie gedacht met speciaal meegebracht ontsmettend wasmiddel. Kijk, dat kenmerkt de attente schapenhouder met niet alleen het hart maar ook het hoofd op de juiste plaats! We genieten van een verrukkelijke lunch met tomatensoep, zo puur. Gevolgd door ieders persoonlijke voorkeur van een luxe brood uitvoering. Chantal maakt bekend, dat Rieks ons allen heeft overtroefd met de juiste benoeming van de posities. Zij krijgt dan ook een welverdiende 1-ste plaats vergezeld  van een fles geestrijk vocht.

Vice vooorzitter Wim grijpt de kans aan Chantal te bedanken voor haar leerzame en enthousiaste inbreng. Een prachtig gevulde mand waarin zeker het fenomeen “schaap” niet ontbreekt wordt haar overhandigd. Nog zittend aan tafel volgt de introductie door Judith van Andel voor het middagprogramma. Zij ontpopt zich als een kundige op haar gebied gepaard aan bevlogen globetrotter. Een respectabele staat van dienst in verre windstreken trekt aan het geestesoog voorbij. Opgewarmd tijdens de lunch “moeten” we helaas weer naar de kou van de open lesruimte. Dat neemt niet weg, dat de presentatie van Judith boeit. Ond. “Bewust ontwormen, bodemleven, gevolgd door mestonderzoek”.  Voor wie e.e.a. nog eens wil ophalen, zie www.provinos.nl  Het belang wordt hierin benadrukt niet onnodig kwistig te zijn met  allerhande middelen en zodoende immuniteit in de hand te werken. Een goed beweidingsschema is daarbij onmisbaar. In de zomer omweiden ná 2 weken;  voor + najaar 3 weken. Pas na 3 maanden terugkeren op dezelfde plek.

Sleutel: max. 15 schapen per Ha. Na de presentatie volgt ook hier het praktisch gedeelte o.l.v. Judith. Terwijl Judith de ruimte omtovert tot laboratorium mogen wij ons tegoed doen in het restaurant aan de Tea met scones en clotted cream. Je wilt niet weten hoe verrukkelijk !!! Zaten we ‘s-morgens nog gevangen voor het “zwarte gat “ na de Tea gaat er een wereld voor ons open onder de microscoop. Vlg. de zgn. “flotatiemethode” worden de meegebrachte mest-monsters onderzocht.(bij déze methode kan evt. aanwezigheid van leverbot niet worden vastgesteld. daarvoor zou de zgn. “sedimentatiemethode” nodig zijn)

Belangrijk is, dat de monsters vers zijn, bij voorkeur rectaal verzameld; dus niet vanaf de bodem vanwege invloeden van buitenaf. Voordat je een blikje kunt werpen door de microscoop heeft het veel weg van een keuken waar de Hygiëne-Inspectiedienst meer dan welkom zou zijn. En maar roeren, roeren en nog eens roeren voordat de mest voldoende is opgelost om onder de microscoop te leggen.  Een telmethode geeft de uitslag over de besmettingsgraad. De noodzaak van quarantaine wordt extra onderstreept bij import van buitenaf. Annemarie en Eduard kunnen er niet genoeg van krijgen en zijn naar verluid tot in de late uurtjes doorgegaan met ALLE monsters aan een onderzoek te onderwerpen. Ja, dit was een unieke kans e.e.a. eens letterlijk live te aanschouwen. Om het geheugen op te frissen: zie www.schapenpedia.nl Aan alle goede dingen komt een eind. Helaas ook aan deze boeiende en daarnaast ook nog eens gezellige dag. (“selderig” zei mijn zoontje vroeger; nu een boom van een vent). Inderdaad het was ongelooflijk “selderig”!  Zorg, dat je er vlg. jaar bij bent. Dit wil je echt niet (nog langer) missen.

Een unieke kans om op plezierige wijze contact te hebben met gepassioneerde schliefhebbers. Gezamenlijk de kennis uit te breiden. Geweldig verzorgd te worden door de dag heen. Waar vind je zoiets?

JUIST bij de Zwartblesfokkersgroep!

Hopelijk kwam een ieder weer veilig thuis in allerhande windrichtingen in het land. Van hier dank voor de organisatoren van deze bijzonder geslaagde dag en zeker niet te vergeten aan de redactie van de Zwartbles-info; een stille niet te onderschatten kracht achter de groep.

Lydia

Foto’s van de zwartbles clubdag zijn hieronder weergegeven, foto’s worden vergroot door erop te klikken.