Leer- en studiedag 2015

Verslag leer- en studiedag 12 september 2015

Nadat wij op 20 juni jongstleden de mooie ram Victor in ontvangst hebben mogen nemen, hadden wij er erg veel zin in om meer over dit mooie ras te leren. Met vier enthousiastelingen vertrokken wij richting Elahuizen. Daar aangekomen werden we welkom geheten met een kopje koffie of thee en een koekje. Hier werd weer bij gekletst met oude bekenden of juist kennis gemaakt met nieuwe gezichten die zich ook in de zwartbles fokkerij interesseren. Het woord van welkom werd gehouden door Wim van Eijkern en in het bijzonder werd het echtpaar Deunhouwer genoemd die op 12 september hun 40- jarige huwelijksjubileum vierden. Nadat we ze allemaal van harte gefeliciteerd hadden door voor hen te zingen, was het tijd om meer te vernemen over het bedrijf waar we te gast waren.

Sytse Gerritsma, de biologisch-dynamische veehouder waarbij we te gast waren, wijdde uitgebreid uit over zijn manier van vee houden. Teruggaan naar de natuur en het ritme van de koe volgen, waren dingen die hier belangrijk bij waren. Zo kalfden alle dieren in het voorjaar in korte periode af en liepen ze veel buiten.

Voor ons als veterinaire is dit niet de meest voorkomende manier van boeren, maar zeker ook interessant om te zien. Vervolgens deden we een rondje op het bedrijf, waar onder andere nog een buitenmelker stond, die ze gebruikten om de koeien te melken op de wat verder gelegen percelen. Na ook de stal bezichtigd te hebben, gingen we het land in om de bonte veestapel te bewonderen. Hoewel het nu nog een mengelmoes van rassen was, had hij als fokdoel om weer terug te gaan naar het oorspronkelijke ras van de streek, het Fries-Hollands rund.

Weer terug in de schuur was het tijd voor de lunch, waar we onze magen konden vullen met soep, lekkere broodjes en natuurlijke verse melk uit de tank.

Om ons kritisch te laten kijken naar de juiste verhoudingen van een zwartbles  en de discussie  op gang te brengen over wat nou het ideaalbeeld is van het zwartbles-schaap had Eduard Lahaye een foto van een zwartbles ooi geprint.

Door de verhoudingen van de foto te veranderen, waren er 30 verschillende foto’s gecreëerd, die vervolgens op een vel papier geplakt waren. Aan de verschillende teams was vervolgens de opdracht om het schaap met de juiste verhoudingen er tussen uit te zoeken, dat bleek nog knap lastig. Niemand is erin geslaagd om de juiste foto uit te zoeken, daaruit blijkt maar weer hoe groot het optische bedrog kan zijn en hoeveel de meningen over een schaap met juiste verhoudingen uiteen kunnen lopen. Vervolgens werden we door Annemarie Lahaye-Meijer op de hoogte gebracht van de afspraken die gemaakt zijn met betrekking tot het hulpboek, dat sinds 2012 bestaat.

Zo moet een stamboek zwartbles ooi minstens vijf keer een stamboekvader (en dito moeder hebben) en de juiste kleurtekening hebben. Een goede zwartbles staat hoog op de poten, heeft voldoende inhoud en een bles op de kop en vier witte pootjes.

Een zwartbles kenmerkt zich echter niet alleen door zijn exterieur en zijn aftekening, een zwartbles-schaap is tevens een zelfredzaam en een sociaal dier.

Het is van belang dat naast het fokken op de aftekeningen ook op de juiste bouw en het juiste karakter te letten, zodat dit prachtige ras zo mooi blijft. Na dit theoretisch praatje was het vervolgens tijd om naar verschillende generaties zwartblesschapen te gaan kijken.

Wiepke Lam had toen hij begon met schapen houden een zeer gemengde kudde, maar gezien de wat zwaardere omstandigheden op zijn ruige land, koos hij ervoor om over te schakelen op het zwartblesras omdat dit ras zich het beste handhaafde (ze eten graag riet) en het beste paste op zijn land. Vanuit zijn eigen kudde begon hij met inkruisen met zwartbles bloed. Omdat hij verschillende generaties meegenomen had, kon je goed zien dat het percentage zwartbles bloed steeds hoger werd en dat dit ook duidelijk te zien was. Waar de eerste schapen nog een soort van ‘zwarte Texelaars’  waren, was het twee generaties verder al bijna niet meer mogelijk om onderscheid te maken tussen deze dieren en de volledige  zwartblessen. Ook rees hierbij de vraag welk dier uit het hok je het liefst zou aanhouden en hierbij kwamen de vele vakkundige meningen voorbij. Tot slot hebben we gekeken naar de nieuwe ram van Wiepke, dit was een jonge ram van april 2015.

Het was duidelijk nog een jong dier, met een smalle, maar toch correcte bouw. We zijn met z’n allen tot de conclusie gekomen dat het een prachtige ram zou worden als hij zich verder voldoende zou ontwikkelen. Alhoewel wij zelf vaker koeien beoordelen, was het zeker interessant om meer te leren over de bouw van schapen en het fokken van schapen.

De volgende keer kunnen wij zeker met meer kunde en kennis naar onze eigen schapen kijken en zo weer dichter bij het fokdoel van de vereniging komen, namelijk een stamboekwaardige zwartbles fokken.  De middag werd afgesloten met koffie en iedereen keerde weer huiswaarts na een leerzame dag.

Sanne en Elise

V.V.F.C. “De Uithof